Historia

Grudynia Wielka

Na obszarze dzisiejszego powiatu Kędzierzyńsko-Kozielskiego pierwsi mieszkańcy pojawili się około 10 tyś. lat przed naszą erą. W okresie 4000 p.n.e - 1700 p.n.e koczowniczy tryb życia ustępował życiu osiadłemu. Jednym z obszarów na których znajdowały się największe osady były tereny dzisiejszej Grudyni Wielkiej.


Na terenie Grudyni i okolic znajduje się wiele stanowisk archeologicznych.  Sporo informacji dotyczących badań archeologicznych z Grudyni, Milic i Jakubowic można znaleźć na stronach Muzeum Śląska Opolskiego. Jednym z ciekawszych znalezisk jest moneta cezara Juliusza Werusa Maksymusa. Jest to przedziurawiony rzymski aureus z około 236-238r.
Na terenie Grudyni Małej został również znaleziony jednosieczny miecz datowany na początek młodszego okresu rzymskiego. 

Pierwsza pisemna wzmianka o Grudyni pochodzi z 25 maja 1223 roku, gdy biskup Wawrzyniec zapisał dziesięcinę z Grudyni kościołowi w Rybniku (siostrom norbertankom). (5) Z treści dokumentu wynika, że kilka wsi księstwa opolsko-raciborskiego (w tym Grudynia wymieniona jako Grudina) zostały przekazane klasztorowi, przez księcia opolskiego (prawdopodobnie Mieszka Laskonogiego po 1202 roku). 


Nazwa "Grudynia" (w j. niemieckim "Grauden". w j. łacińskim "Graudina" wywodzi się od słowa "gruda" - bryła ziemi, zamarznięta ziemia (rodowód słowiański). Na przestrzeni lat spotykamy wiele odmian nazwy miejscowosci: 1223, 1228, 1234, 1447 - Grudina; 1335 - ecclesia de Grudin; 1381 - Grudyn; 1400, 1418 - Grawdin; 1416 - Magna Grudina; 1437 - Grawtten; 1532 - Gross-Grudny; 1679 - Grudnia; 1775 - Gross Grauden;
1782 - Wielka Grudeni, po polsku Wielka Grudynia. (7)